Klase guztietan bezala bost minutuko atsedenaldia dugu klase erdian eta denok klasetik kanpora irten gara. Txisa egiten amaitu eta eskuak garbitzen nengoenean egundolako sustua artu dut, ateko zirrikitu batetik begiratu eta han ikusi ditut beltzez jantzitako morroi piloa. Aurpegiak estalita zeramatzaten eta hamabost bat ziren gutxi gora-behera, beso azpian zerbait zutela ikusi dut, baina inoiz imaginatuko ez nuena zeramaten: Sub-fusilak zeramatzaten besapean.

Bihotza bularretik atera nahian zebilen, eta inoiz ez bezala pilpiratzen zuen, arin eta gogor. Nere burua lasaitzen saiatu naiz, arnasa sakon artzen eta astiro botatzen, baina horrela ere ez nuen lasaitzea lortzen.

Orduan, poltsikoan zerbait nuela sentitu dut, zerbaitek bibratzen zuela, eta sakeleko telefonoan nuen doinua ere oso baju entzuten zela. Eskerrak oso baju edukitzen dudan sakeleko telefonoaren doinua, klasean gaudenerako, bestela orain ez nuke kontatzeko aukerarik izango.

Korridorean zegoen iskanbilarekin ez ninduen arduratzen beltzez jantzitako tipo horiek sakelekoa entzun izana. Esperantza txiki bat piztu da nire barnean, orduan sakeleko telefonoa hartzean deitzen ari zen lagunari zer gertatzen ari zen kontatu diot, eta jarraian 112 zenbakia sakatu dut. Ahalik eta bajuen hitz egin dut, eta ahalik eta hobekien azaldu diot gertatzen ari zena.

Lau minutu pasa, eta iskambila entzun da korridorean eta kanpotik sirena piloa entzuten ziren. Lehiora hurbildu naiz eta polizia eta hainbat anbulantzia zirela ohartu naiz.

Azkenean ez da inolako tiroketarik egon, txanodunek bere burua entregatu dute eta zorionez dena ongi irten da.

Nik egia esan bi pasaitz diferente erabiltzen ditut, bata nire aisialdirako, hau da messengerra, tuentia, twitterra, eta halako gauzetarako eta bestea lanerako edota garrantzitsuagoak diren gauzak , hau da, unibertsitateko lanak egiteko, gauza garrantzitsuak gordetzeko eta abar.

Normalean kontu bat egiterakoan, erregistroan, haiek eskatzen digute gauza luzeak idazteko edota hitzak zenbakiekin konbinatzeko. Nik normalean garrantzitsuak diren gauzetarako, hitz luzeak eta zenbakiekin konbinatuak erabiltzen ditut, baina baita ere puntuazio markak erabiltzen ditut, horrela askoz ere zailagoa da asmatu ahal izatea.

Askotan, kontu bat egiterakoan, ez dugu kontuan hartzen eskaintzen dizkiguten galdera eta erantzun sekretuak eta sarritan arineketan egiten ditugu erregistroak denborarik ez galtzeko. Baina ez gara konturatzen galdera-erantzun horiek oso garrantzitsuak direla, izan ere, pasahitza ahazten badugu, erantzun horiek eman behar izango ditugu.

Lehen esan bezala, bi pasahitz desberdin besterik ez ditut erabiltzen, eta horregatik ez dut hauek gogoratzeko inolako arazorik izaten. Desberdinak diren bakarrak bankukoa eta mobilekoa dira, eta hauetarako bakotzerako bat erabiltzen dut.

David Lettermanen testuan bere ekipoko pertsonekin erlazio sexualak izan zituela esaten da. Nire ustez horrek ez du inonako gauza txarrik. Notak gauza txar bat bezala jartzen zuen baina erlazio sexualak izatea ez da inolako gauza gaiztorik. Nire ustez oso ongi egin zuen egia esaten, besteak esan izan balu askoz txarragoa izan zitekeelako.

Ricardo Ibarraren testuan ordea, ez dut uste bidezkoa izan zenik hura partidutik botatzea, pentsamendu desberdina izatearren, izan ere denak pertsonak gara eta horregatik iritzi desberdinak ditugu. Partidu batean oso normala da iritzi desberdinak izatea, orokorrean nahiko iritzi berdinekoak izango dira, baina berdintasun horren barruan iritzi desberdinak egon daitezke. Horregatik nik uste dut kalera botatzearena gehiegizko erabakia izan zela.

Nik testu honetako gaia aurretik ezagutzen nuen, izan ere, gertatutako neskaren istorioa oso hurbiletik jasan izan dut. Neska hau Durangarra zen, eta ni Zornotzarra izanik oso hurbiletik bizi izan nuen. Batxilerra gainera Durangoko ikastola batean egin nuen eta lehenengo mailan nengoenean izan genituen bideo haren lehenengo notiziak. Lehenengo mailatik bigarren mailarako udan, herrietako jaietara joaten ginenean ez zen beste ezertaz hitz egiten bideoa gora eta bideoa behera denak barrezka aritzen ziren. Eskoriatzara heldutakoan , hau da, lehenengo batxilerrean nengoenetik bi urte pasa ostean, bideoa ea ikusi nuen galdetzen zidaten.

Nire iritziz errua neskarena dela uste dut, izan ere, teknologiak oso pausu handiak ematen ari dela jakin behar da, eta kasu hontan mobila galdu zitzaion baina beste lagun bati bidali ziezaiokeen, edota beste edozein lekutara heldu zitekeen, edota mutil-lagunak neskarekin moztu eta bere lagun guztiei bidaltzeko burutapena eduki ahal izan zuen.

Gu pertsonak gara, eta ez gara perfektuak, denok egin ditzakegu hanka sartzeak, eta batzutan ez gara kontsekuenteak gure erabakiekin, baina zihur nago, neska honek bere bizitza guztirako lekzio oso garrantzitsu bat jaso duela. Akats baten ondorioz oso gaizki pasa daiteke baia zorionez bolada hura pasa eta berak orain beste leku batean baldin bada ere ohiko bizitza egiten jarraituko du.

Kaixo, ni Mikel Hernandez naiz eta ikus-entzunezko komunikazioa ikasi nuen Mondragon Unibertsitateko HUHEZIko fakultatean. 2009.urtean amaitu nituen ikasketak eta kalifikazioak nahiko onak izan zirela uste dut. Prentsan eta ikus-entzunezkoetan aritzeko gai naizela uste dut, nahiz eta ikus-entzunezkoetan hobeto arituko nintekeela uste dudan.

Orain mundu laboralera sartu nahi dut izan ere independizatzeko asmoa dut eta lanik gabe ezin dezaket lortu. Ondorioz ezagutzen dudan mundu guztiari jakinarazi diot karrera bukatu dudala EITB-n praktikak egin ondoren eta familiako kideren batek edota lagunen batek ea laguntzeko. Honetaz aparte curriculumak ere bota ditut hemengo egunkari guztietan eta telebista guztietan. Nire gustuko lana kameralari bezala jardutea izango litzateke baina hau aurkitu ezean beste lan bat ere egingo nuke bitartean.

Curriculumak bota nituenetik bi aste pasa dira eta ABC egunkaritik bakarrik erantzun didate. Hemen iritzizko artikuluak bakarrik publikatzeko aukera ematen didate, egia esan ABCn kurrikuluma badaezpada bota nuen eta ez nuen hemen jarduteko asmorik. Egia esan hasieran baietz esatea aukeratu dut, dirua beharrezkoa delako orain nire bizitzan baina ABC egunkariak nire ideologiarekin ez du asko bat egiten eta artikulu bat egiterakoan ezingo nintzateke askatasun osoz mintzatu, hainbat gauzetara mugatuta egongo nintzateke.

Honi  Madrilera bizitzera joatearena ere gehitu behar zaio, izan ere lehen aipatu dudan bezala lagun batekin bizitzera joan nahi dut eta hemendik bizitzea erabaki dugu. Esan genezake baita ere ABC egunkarian lan egitea nire printzipioen aurka doala eta ondorioz ezetz esatea erabaki dut.

Orain dela urte bete Firefox erabiltzen hasi nintzen ordea, lagun batek gomendatu baitzidan, eta oso ongi moldatu naiz berarekin. Asko gustatzen zait, izan ere oso azkar konektatzen da, internet explorerren modelo berrienak ordea konektatu nahi denean konekting… hitza jartzen du eta segundu nahiko igaro behar dira konektatzeko.

Beste alde batetik, ikusten dudan abantaila oso nabaria euskalbar izeneko barra aurki dezakegula da. Euskalbar euskeraz idatzita dagoen herraminta barra da. Pertsona euskaldunentzat oso erabilgarria izan daitekeela uste dut, nik ez dut asko erabiltzen izan ere, bizitza osoan internet explorer erabilita, erderaz idatzitako gauzetara ohitu nahiz baina ez naiz gaizki moldatzen euskalbar-arekin.

Hauetaz aparte orain aurkitu berria dudan Google chrome erabiltzen hasia naiz. Asko harritu nau, izan ere oso jende gutxik ezagutzen duen erabiltzailea da. Honen abantailarik handiena abiadura da, izan ere oso azkar sartzen da web-orrialdeetara. Aukera askoz gehiago ditu Mozila Firefox-ek baina Google Chrome ere ez da atzean geratzen.